کوتاه کننده لینک

خانه » خبرها » اخبار عمومی » درختان کویر آران و بیدگل در آستانه نابودی

درختان کویر آران و بیدگل در آستانه نابودی

درختان «پده» جنگلی کویر آران و بیدگل که از آن ها بنام درختان مهربان نام برده می شود این روزها حال و روز خوشی ندارند و در محاصره آفتی بنام موریانه چوبخوار در آستانه نابودی قرار گرفته اند.

14673_778

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی شهرداری آران و بیدگل به نقل از آران و بیدگل نیوز، در محدوده سنبک، چاله چهارطاقی و چاه کنجه کویر آران و بیدگل پهنه ای زیبا از درختانی پهن برگ پده به چشم می خورد که منظره ای شبیه جنگل را در ذهن تداعی می کند.
درختان پده جنگلی ازجمله درختان مقاوم و با ویژگی های منحصر به فرد است که با نگهداری آب در حفره ای در تنه خود، تشنگی پرندگان و سایرموجودات همجوار را درکویر سوزان آران وبیدگل رفع می کنند.

درختان کویر آران و بیدگل در آستانه نابودی

وسعت رویشگاه درختان پده جنگلی آران و بیدگل حدود ۵۰ هکتار است که به صورت پراکنده در سنبک، چهارطاقی و بیشتر تجمع در محدوده چاه کنجه است.
متاسفانه این روزها بیش از نیمی از این درختان در محاصره آفت از نوع موریانه چوبخوار قرار گرفته است که این آفت ها با خوردن شاخ و تنه ، این درختان را در آستانه نابودی قرار داده اند.
پده تنها درخت پهن برگ عرصه تپه های ماسه ای و حاشیه چاله های بیابانی است که تحت تاثیر زه آب های اطراف قرار دارد و باعث تثبیت شن های روان و جلوگیری از فرسایش خاک می شوند.
این گیاه متعلق به خانواده بید و ارتفاع متوسط آن معمولا بین سه تا پنج و قطر تاج پوشش آن نیز بین ۲ تا چهار متر در کویر آران و بیدگل می رسد.
عمده رویشگاه های پده در ایران در استان های خوزستان، سیستان و بلوچستان، کرمان، یزد، اصفهان و بیابان های حوزه مسیله است. این درختان اغلب در نقاطی از تپه های شنی که رطوبت بیشتری فراهم است، اجتماعات و توده های متراکمی را ایجاد می کنند.
خاک رویشگاه پده معمولا دارای بافت سبک تا نیمه سنگین شامل ماسه بادی و آبرفت های رودخانه ای می باشد و همچنین در خاک های شور و حتی در لبه چاه نمکی نیز دیده می شود و پراکنش آن را در حاشیه نواری بلند تپه های ماسه ای سنبک ، سیازگه چهارطاقی می توان مشاهده می شود.
در سال های اخیر این درختان ارزشمند دچار نوعی آفت چوبخوار شده اند که توجه کارشناسان و مسئولان را در این خصوص می طلبد.
متاسفانه پیگیری جدی در مورد نابودی این درختان از سوی ارگان های ذیربط صورت نگرفته است و در صورت تاخیر در پیگیری و درمان،دیگر اثری از این درختان مهربان در کویر نخواهد بود.
کارشناسان کشاورزی راه مبارزه با این آفت را استفاده از سمی به نام دورسبان توصیه می کنند که طریقه استفاده از آن این است که پس از پاشیدن این سم روی محل درگیر آفت آن را با نایلون پیچیده تا پس از تبخیر آفات از بین بروند.
به نظر می رسد کارشناسان امر باید هر چه سریع تر برای مبارزه با آفت این درخت های مهربان دست به کار شوند تا دیگر شاهد از بین رفتن نسلی دیگر از درختان در کویر نباشیم و این درختان ارزشمند که مانند طلای ناب در کویر است را پاسبان باشیم.

1

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

نظر سنجی